Bionet F1

Identyfikacja i granice rodziny

Bionet F1 jest modułową platformą laboratoryjnych bioreaktorów sterowanych przez wspólną jednostkę BCU i oprogramowanie Rosita 2.0. Obejmuje konfiguracje Single i Twin, szklane reaktory mieszadłowe do mikrobiologii i hodowli komórkowej, wariant airlift, jednorazowy reaktor mieszadłowy F1-SU oraz jednorazowy reaktor kołysany CTB. Wspólnym elementem jest sterowanie, moduły gazowe i dozujące oraz możliwość wymiany typu naczynia.

W katalogu rodzina pozostaje jednym artykułem, ponieważ warianty naczyniowe korzystają z tej samej platformy BCU/Rosita i zasadniczo różnią się objętością, geometrią, materiałem oraz zakresem prędkości. CT1, CT2 i CT3 mają osobne karty, gdyż są samodzielnie pozycjonowanymi platformami o innych skalach. Rozpoznając sprzęt, nie wystarczy więc odczytać „F1” z obudowy.

Producent opisuje F1 jako platformę R&D i małej produkcji biomolekuł dla mikroorganizmów i komórek zwierzęcych.

Warianty naczyń

Bieżąca karta wymienia również pitched-blade, marine i rozwiązania niestandardowe.

F1-SU ma naczynie z poliwęglanu o objętości 3,0 L, maksymalnie 2,4 L roboczo i minimum 1,0 L. CTB używa jednorazowego worka: 6 L całkowicie dla zastosowania MB lub 10 L dla CC, maksymalnie 2,5/5,0 L roboczo i minimum 0,2 L. CTB miesza medium opatentowanym ruchem 2D.

Architektura sprzętowa BCU

Wykonanie Twin mieści sterowanie dwoma naczyniami w jednej jednostce.

IP21 oznacza ograniczoną ochronę przed dostępem i pionowo kapiącą wodą, nie szczelną obudowę laboratoryjną.

Dozowanie

Konfiguracja bazowa obejmuje dwie pompy o stałej prędkości i jedną o zmiennej. Broszura wymienia kolejną zintegrowaną pompę zmienną i trzy zewnętrzne bVSP; aktualna karta podsumowuje możliwości jako maksymalnie siedem swobodnie przypisywalnych pomp.

• fizyczne oznaczenie pompy i przewodu; - przypisanie kanału w Rosita; - kierunek obrotu oraz kalibrację wydatku; - limity programowe i mechaniczne; - zachowanie po restarcie oraz utracie komunikacji; - możliwość ręcznego uruchomienia z panelu.

Moduł bScale pozwala podłączać wagi różnych producentów i dokładności, a bVSP rozszerza liczbę pomp.

Strategia gazowa

Wersja bazowa ma jeden MFC dla Air/N2 do spargera. Opcjonalna konfiguracja dodaje cztery MFC i rozdział Air/O2/CO2/N2 pomiędzy sparger i overlay. Broszura z marca 2024 mówi o ponad 21 000 kombinacji liczby MFC, wejścia reaktora i przepływów; bieżąca strona używa wartości ponad 5 000. Broszura z marca 2024 podaje ponad 21 000 kombinacji, natomiast bieżąca strona producenta — ponad 5 000.

Zakres Low 20–2000 sccm, Mid 0,1–9 slpm i High 0,2–18 slpm jest zakresem dostępnych wykonań, a nie informacją, że każdy MFC obsługuje wszystkie trzy.

Rosita pozwala wiązać czujniki i aktuatory ponad pętle standardowe. Dlatego eksport konfiguracji gazowej jest materiałem krytycznym; sam P&ID nie wyjaśni aktualnej logiki.

Opcjonalny analizator bBreath mierzy O2/CO2 gazu wylotowego. Producent pozycjonuje dane jako wskaźniki metaboliczne.

Temperatura i media

F1 używa wodnego obiegu płaszcza w zakresie 10–80°C. Broszura określa chłodzenie jako zewnętrzną wodę chillera, a grzanie jako wodę płaszcza. Bieżąca karta opisuje wewnętrzny zamknięty obieg wodny.

Czujniki i instrumentacja

Bazowo wymieniono pH, DO, temperaturę i poziom. Aktualna karta mówi o maksymalnie pięciu czujnikach cyfrowych, dwóch analogowych oraz trzech wagach.

Opcje obejmują ORP, OD, rozpuszczony CO2, analizę O2/CO2 wylotu, światło i viable cells. Moduł LCM jest dostępny według broszury dla F1-3 i F1-5 MB.

Rosita 2.0 i granica sieciowa

Rosita 2.0 jest nierozłącznym elementem bieżącego F1. Producent deklaruje konfigurowalne pętle czujnik–aktuator, równania, soft sensory, profile, receptury i wspólną obsługę wielu jednostek. Rosita Desktop zapewnia pełną funkcjonalność z laptopa w tej samej sieci. To potwierdza zdalną ścieżkę sterowania.

Aktualna strona Rosita podaje obsługę do 12 bioreaktorów w jednym interfejsie, zaś karta F1 mówi o pracy równoległej do 24 jednostek.

Ewentualny interfejs AI/DOE również jest deklaracją gotowości, nie publiczną specyfikacją API.

Użytkownicy, receptury i integralność procesu

Rosita 2.0 ma role, poziomy dostępu, osobiste profile zabezpieczone hasłem, śledzenie zdarzeń, komentarze użytkowników i powiadomienia zewnętrzne.

Dane i retencja

Producent deklaruje rejestrację parametrów procesu i wartości aktuatorów, eksport wybranych zmiennych do CSV, trendy do 30 dni oraz porównywanie partii.

Cena

Katalog stosuje przedział 70 000–450 000 PLN z niską pewnością dla sprawnego zestawu Single/Twin z wybranym naczyniem i automatyką. Rozpiętość wynika z liczby naczyń, MFC, pomp, PAT, licencji GMP, modułów bSMART i dokumentacji kwalifikacyjnej.

Kompletny F1 obejmuje BCU, silnik, support, przewody, licencję i właściwe naczynie; samo naczynie szklane jest osprzętem procesowym.

Pełny research automatyki, oprogramowania i bezpieczeństwa

Granica rekordu i jakość dowodu

Ta karta opisuje laboratoryjny F1 w wersji Single lub Twin, dla naczyń stirred, airlift, wielorazowych i single-use. Ustalenie platformy sterowania brzmi: bieżąca karta F1 wskazuje ROSITA 2.0 oraz pracę równoległą do 24 reaktorów. Parametry urządzenia pochodzą z jego oficjalnej karty Bionet; funkcje ROSITA albo MARTA są danymi platformowymi i dotyczą konkretnej instalacji, jeśli dokumentacja dostawy potwierdza nazwę oraz wersję programu.

Architektura sterowania i BCU

Bionet nazywa centralną jednostkę sterującą BCU. Karty F2 i F3 pokazują dotykowy PC dołączony do BCU, a funkcje procesu obejmują pętle regulacji, profile wartości zadanych oraz strategie czasowe. Dla instalacji korzystających z MARTA producent wskazuje platformę Siemens WinCC.

ROSITA 2.0 — aktualna warstwa laboratoryjna

Oficjalna karta opisuje ROSITA 2.0 jako własne oprogramowanie Bionet do monitorowania, sterowania i wizualizacji, zgodne z F1, CT1, CT2 i F0 oraz z modułem PIM. Operator może konfigurować pompy, gazy, sensory, pętle sterowania i równania użytkownika. ROSITA Desktop łączy laptop bezpośrednio z BCU, a jeden interfejs może pokazywać wszystkie bioreaktory. Producent deklaruje sterowanie i monitoring do 12 reaktorów w tym widoku, podczas gdy karta nowego F1 mówi o równoległej pracy do 24 urządzeń; liczby należy wiązać z konkretną konfiguracją i licencją.

System receptur ma nieograniczoną liczbę kroków, przejścia warunkowe oraz widoki listy i przepływu. Receptury, szablony i konfiguracje można współdzielić. Dostępne są profile wartości zadanych, sterowanie równaniami bez pisania kodu, soft-sensory oraz rejestracja parametrów procesu i wartości aktuatorów. Eksport ma postać uporządkowanego CSV z wybieranymi zmiennymi, a trendy na stronie produktu obejmują do 30 dni.

ROSITA klasyczna a ROSITA 2.0

Starsza karta ROSITA opisuje dostęp lokalny i zdalny przez adres IP w obrębie LAN, eksport wszystkich parametrów i aktuatorów do CSV, przenoszenie programów receptur oraz osobiste profile chronione hasłem i poziomem uprawnień. Wskazuje też F0 Multibioreactor, gdzie trzy F0-BABY są obsługiwane na jednym ekranie, oraz F1 TWIN z dwiema jednostkami na wspólnym BCU i licencji.

MARTA i Siemens WinCC

MARTA jest przez producenta przeznaczona dla F2, F3, M2 i przemysłowych rozwiązań bioprocesowych. Bionet jawnie podaje Siemens WinCC jako bazę zapewniającą funkcje wizualizacji, rejestracji i długoterminowego utrzymania. MARTA pozwala wybrać dla parametru sterowanie bezpośrednie, profil setpointu, pętlę automatyczną albo strategię czasową. Prezentuje tabele podsumowań, regulowane trendy, porównania partii i obliczenia parametrów procesu.

Po dołączeniu lokalnego CIP, aparatury, bSmart lub PAT interfejs MARTA aktualizuje dostępne funkcje, integrując strategie sterowania, sygnały zwrotne, wizualizację i rejestrację.

Interfejsy webowe, desktop i zdalny dostęp

ROSITA 2.0 ma tryb Desktop łączący laptop z BCU, klasyczna ROSITA deklaruje dostęp przez adres IP w LAN, a MARTA dostęp lokalny i zdalny przez całą dobę.

Konta, role i uwierzytelnienie

ROSITA 2.0 deklaruje role, poziomy dostępu, hasła i osobiste profile. Rejestrowane mają być działania, zdarzenia i komentarze użytkowników, z możliwością zewnętrznych powiadomień. MARTA również pozwala tworzyć użytkowników chronionych hasłem i nadawać poziom z odpowiadającymi mu uprawnieniami.

Audit trail, partie i integralność danych

ROSITA 2.0 przedstawia śledzenie czynności, zdarzeń i uwag oraz oferuje warianty GMP-ready i non-GMP. MARTA eksportuje dane partii do CSV i wspiera identyfikowalność przebiegu.

Receptury, równania i soft-sensory

Przejścia warunkowe, równania bez kodu i soft-sensory tworzą warstwę logiki ponad podstawowymi pętlami. Dwie instalacje z tym samym firmware mogą prowadzić proces inaczej wskutek konfiguracji użytkownika.

Aktuatory i skutek cyberfizyczny

Dla Bionet F1 ważne elementy procesu obejmują: uniwersalna konfiguracja laboratoryjna z rozszerzeniami bSmart, sensorami i aktuatorami dobieranymi do procesu. Najbardziej charakterystyczny scenariusz błędu lub ingerencji to: bardzo szeroka konfigurowalność zwiększa ryzyko rozbieżności między projektem receptury, faktyczną mapą modułów a aktywnym naczyniem.

Single-use, ruch 2D i identyfikacja worka

Rodzina CT miesza ruchem kołyskowym 2D, a nie klasycznym wałem. Z punktu widzenia sterowania kluczowe są amplituda/kąt, częstotliwość, masa lub objętość, geometria worka, sekwencja napełniania i sygnały sensorów. Profil bez identyfikacji worka może wyglądać poprawnie na ekranie, ale wytworzyć inne shear, mieszanie i transfer tlenu. W CT3 błąd obejmuje skalę produkcyjną 30–150 L.

SIP/CIP i różnice F2, F3, FS

F2 występuje w wersji standardowej i autonomicznej sterylizacji; ma mały generator pary dla linii transferu, dodatków, zbioru i próbkowania. F3 ma automatyczną sekwencję sterylizacji zbiornika, podczas gdy inne linie mogą pozostać obsługiwane ręcznie. FS jest projektem indywidualnym, a MARTA może programować i zapisywać receptury CIP.

Źródłem danych modelowych jest oficjalna karta Bionet. Funkcje laboratoryjne opisują ROSITA 2.0 i starsza ROSITA; architekturę przemysłową opisuje MARTA.

Galeria urządzenia i interfejsu sterowania

Bionet F1 — oficjalny materiał produktowy przypisany do tej karty. Źródło: Bionet.

Bionet F1 — oficjalny materiał produktowy przypisany do tej karty. Źródło: Bionet.

Bionet ROSITA 2.0 — oficjalny widok interfejsu platformy. Źródło: Bionet.

Bionet ROSITA 2.0 — oficjalny widok interfejsu platformy. Źródło: Bionet.

Bionet ROSITA 2.0 — oficjalny widok interfejsu platformy. Źródło: Bionet.

Źródła

• Bionet — F1.
• Bionet — broszura F1, wydanie 2024-03.
• Bionet — Rosita 2.0.