Relacje katalogowe
Obsługiwane urządzenia
- Solaris Biotech GENESIS 15.0 / 20.0
- Solaris Biotech GENESIS 7.5 / 10.0
- Solaris Biotech GENESIS (rodzina)
- Solaris Biotech I Series
- Solaris Biotech Industrial PCS
- Solaris Biotech IO 200 / IO 1000
- Solaris Biotech JUPITER PRESSURE
- Solaris Biotech JUPITER
- Solaris Biotech LEM_1
- Solaris Biotech LEM_2
- Solaris Biotech M Series (rodzina)
- Solaris Biotech M100 / M150 / M200
- Solaris Biotech M30 / M50 / M75
- Solaris Biotech ONE
- Solaris Biotech S Series
Leonardo jest własnym oprogramowaniem Solaris Biotech do prowadzenia, wizualizacji i dokumentowania procesów w bioreaktorach, fermentorach oraz systemach filtracji TFF. Łączy interfejs operatorski, trendy, kalibracje, receptury, alarmy i raportowanie z warstwą sterowników PLC. Bieżąca generacja jest aplikacją webową uruchomioną na komputerze all-in-one z Linuksem; starsza instrukcja JUPITER dokumentuje odmienną generację hosta z Windowsem, aplikacją PHP oraz programem LabVIEW pośredniczącym między szafą sterowniczą i PC.
Nazwy Leonardo 2.0, Leonardo 3.0 i Leonardo 3.2 występują w datowanych materiałach handlowych, ale nie tworzą pewnej, liniowej listy kolejnych publicznych wydań. Oficjalny katalog opublikowany w 2025 r. pokazuje na ekranie administracyjnym build 3.1.7, podczas gdy bieżące strony urządzeń nadal używają nazwy handlowej Leonardo 3.0. Dlatego wersję eksploatowanego stanowiska należy odczytać z interfejsu, a nie wyprowadzać z samego roku zakupu lub nazwy katalogu.
Najważniejsze dane
| Pole | Wartość |
|---|---|
| Producent | Solaris Biotechnology Srl / Solaris Biotech by Donaldson |
| Rodzaj | webowy HMI/SCADA i platforma sterowania procesem biotechnologicznym |
| Zastosowania | bioreaktory i fermentory laboratoryjne, pilotowe i przemysłowe oraz filtracja TFF |
| Potwierdzone oznaczenia | Leonardo 2.0, Leonardo 3.0, Leonardo 3.2; build 3.1.7 widoczny w katalogu 2025 |
| Bieżący host | 24-calowy komputer all-in-one z systemem Linux |
| Host starszej generacji JUPITER | komputer all-in-one z Windowsem |
| Warstwa sterowania | jeden lub wiele PLC Siemens; zależnie od rozwiązania LEM_1, LEM_2 albo Industrial PCS |
| Starszy stos aplikacyjny | aplikacja webowa PHP i program LabVIEW komunikujący szafę sterowniczą z PC |
| Klient | przeglądarka na komputerze, tablecie lub smartfonie; starsza instrukcja wskazuje Google Chrome |
| Skala wariantu laboratoryjnego | do 24 jednostek z jednego interfejsu |
| Akwizycja | minimalny krok 1 s w bieżących katalogach urządzeń |
| Protokoły i integracje | Modbus w LEM_1; Ethernet, PROFINET lub PROFIBUS w Industrial PCS; opcjonalne API i e-mail |
| Formaty danych | CSV, ZIP wielu eksportów, PDF; import historycznych danych CSV w bieżącym katalogu |
| Uwierzytelnianie | konta indywidualne i role; historycznie Administrator / solaris12 lokalnie oraz Solaris12 po wejściu przez portal zdalny |
| Sesja starszej generacji | automatyczne wylogowanie po 60 minutach bezczynności |
| Licencja | oprogramowanie dołączone do dostawy systemu, bez subskrypcji; wybrane funkcje są opcjami |
| ONE | dystrybutor opisuje wersję Light na pamięci USB instalowaną na komputerze klienta |
| Publiczna cena referencyjna | oferta z 9 marca 2022 r.: cały ONE za 14 900 EUR EXW lub najem 990 EUR/miesiąc EXW; nie jest to cena samej licencji |
| Status | produkt aktywnie oferowany i rozwijany w portfolio Solaris Biotech by Donaldson |
Producent, przejęcie i ciągłość produktu
Solaris powstał w 2002 r. w Porto Mantovano we Włoszech. Donaldson Company ogłosił przejęcie Solaris Biotechnology Srl 23 listopada 2021 r. za około 41 mln EUR. Transakcja nie zakończyła marki ani rodziny Leonardo. Solaris pozostał nazwą portfolio bioprocesowego, a bieżące materiały są oznaczane „Solaris Biotech by Donaldson”. Witryna podaje Solaris Biotech Sales & Production oraz Donaldson Italia S.R.L. jako podmioty organizacyjne i sprzedażowe.
Leonardo nadal jest dostarczane z nowymi urządzeniami. Świadczą o tym osobny katalog programu z 2025 r., bieżąca karta produktu oraz aktualne katalogi IO, ONE, JUPITER, GENESIS, M-Series, S/I-Series i KRONOS. Producent oferuje również uruchomienie, kwalifikację lub walidację, szkolenie oraz zdalne wsparcie posprzedażowe.
Chronologia wersji i dokumentów
| Data dokumentu | Oznaczenie lub stan | Co dokument rzeczywiście potwierdza |
|---|---|---|
| lipiec–sierpień 2015 | Leonardo 2.0 | macierz produktowa przypisuje Leonardo 2.0 do IO, JUPITER, GENESIS i fotobioreaktora ELARA; ówczesne M-Series miały Galileo, a S/I-Series SBC-15 |
| 3 września 2018 | Leonardo 3.0 | ogólny katalog Solaris przedstawia Leonardo 3.0 jako wspólne oprogramowanie sterujące i dopuszcza instalację na nieograniczonej liczbie komputerów klienta |
| instrukcja JUPITER, edycja 2020 | numer widoczny w interfejsie, bez stabilnej nazwy wydania w tekście | dokumentuje Windows, PHP, LabVIEW, konta, raporty, log, portal zdalny, aktualizację oraz narzędzie offline |
| 21 grudnia 2021 | Leonardo 3.2 | oficjalna broszura ONE wiąże tę nazwę z kontrolerem ONE |
| katalogi urządzeń ok. 2023–2024 | Leonardo 3.2 | materiały IO, JUPITER i GENESIS stosują oznaczenie 3.2; inne rodziny używają po prostu Leonardo |
| luty–marzec 2025 | build 3.1.7 na ekranie User Access |
katalog programu dokumentuje bieżący wygląd interfejsu, warianty Benchtop, Pilot & Industrial i Filtration oraz funkcje opcjonalne |
| bieżące strony WWW | Leonardo 3.0 | nazwa handlowa pozostaje używana mimo ekranu z buildem 3.1.7 i wcześniejszych broszur 3.2 |
Zestawienie nie uzasadnia wniosku, że 3.2 zawsze jest nowsze od każdego buildu 3.1.x we wszystkich rodzinach sprzętu. Materiały mogły opisywać równoległe linie, profile urządzeń lub zachowywać starszą nazwę marketingową. Dla inwentaryzacji ważne są równocześnie: numer wyświetlany w działającym interfejsie, rodzina kontrolera, model urządzenia i data pakietu aktualizacyjnego.
Warianty funkcjonalne
Katalog 2025 dzieli Leonardo według klasy procesu, nie według prostego numeru licencji.
| Wariant | Zakres udokumentowany przez producenta |
|---|---|
| Benchtop | równoległa obsługa do 24 jednostek, workflow, Logic Parser, raporty batch i wspólny interfejs |
| Pilot & Industrial | podstawowe funkcje Leonardo rozszerzone o widok całego zakładu, obsługę wielu zbiorników oraz instalacji z liniami transferowymi |
| Filtration / Leonardo TFF | historia i stan filtrów, testy NWP oraz automatyczne fazy NWP, Concentration, Diafiltration, Product Recovery i Process Optimization |
| ONE Light | według BPES: licencja Leonardo 3.0 Light na pamięci USB, instalowana na komputerach klienta; komputer Solaris jest opcjonalny |
Wariant ONE nie powinien być automatycznie utożsamiany z pełnym, 24-calowym HMI LEM_1. Bieżący ONE nie ma tradycyjnego lokalnego panelu operatorskiego: sterownik udostępnia obsługę przez klienta znajdującego się w tej samej sieci Wi-Fi. Z kolei Industrial PCS może działać jako pełny system Solaris albo jako warstwa rozproszonych wejść/wyjść, której logikę utrzymuje klient lub integrator.
Architektura bieżącej generacji
Bieżąca karta przedstawia Leonardo jako aplikację webową zainstalowaną na 24-calowym komputerze dotykowym all-in-one z systemem Linux. Interfejs komunikuje się z jednym lub wieloma PLC Siemens, prezentuje wartości procesowe w czasie rzeczywistym i rejestruje dane. Responsywny klient może działać na komputerze lub urządzeniu mobilnym.
Podstawowa topologia ma trzy warstwy:
- czujniki, napędy, pompy i zawory przy bioreaktorze lub instalacji filtracyjnej;
- PLC w LEM_1, LEM_2 albo Industrial PCS, wykonujący automatykę procesu;
- host Leonardo z interfejsem operatorskim, rejestracją, raportami i integracjami zewnętrznymi.
Eksport na pamięć USB jest operacją wymiany danych; nośnik USB nie jest przez to pamięcią systemową ani historianem komputera Leonardo.
Udokumentowana architektura starszego JUPITER
Instrukcja JUPITER z 2020 r. pokazuje wcześniejszą implementację. HMI był komputerem all-in-one z Windowsem, a wyjście z programu prowadziło do pulpitu systemu. Leonardo opisano jako aplikację webową PHP. Osobny program LabVIEW realizował komunikację między szafą sterowniczą i PC. Instrukcja wskazywała Google Chrome jako przeglądarkę używaną do dostępu zdalnego.
Ta informacja ma dwa praktyczne znaczenia. Po pierwsze, urządzenie kupione przed migracją na Linux może mieć zupełnie inną powierzchnię utrzymaniową niż bieżący produkt. Po drugie, numer Leonardo nie wystarcza do oceny hosta: trzeba zebrać wersję Windows, PHP, LabVIEW i pozostałych usług z konkretnego stanowiska. CVE jednego z tych komponentów można wiązać z urządzeniem dopiero po rozpoznaniu dokładnego wydania.
Kontrolery i relacja z PLC
LEM_1
LEM_1 jest kontrolerem dla laboratoryjnych IO, JUPITER i GENESIS; historyczna macierz obejmuje także ELARA. Producent opisuje go jako rozwiązanie oparte na PLC Siemens i komunikacji Modbus. Jeden interfejs może nadzorować do 24 jednostek. Leonardo zapewnia wspólne HMI, ale pętle procesu są związane z warstwą PLC i konfiguracją jednostek.
LEM_2
LEM_2 jest stalową szafą dla skali pilotowej, przede wszystkim M-Series. Bieżąca karta LEM mówi o 24-calowym komputerze dotykowym, natomiast katalog M-Series z 2025 r. podaje 21,5-calowy przemysłowy HMI. Rozbieżność należy traktować jako różnicę konfiguracji lub dokumentu, nie jako podstawę do poprawiania jednego źródła drugim.
Industrial PCS
Solaris opisuje dwie architektury przemysłowe:
| Rozwiązanie | Odpowiedzialność Solaris | Integracja nadrzędna |
|---|---|---|
| Solution 1 | PCS z PLC oraz sekwencjami i regulatorami procesu | wymiana danych z DCS przez Ethernet, PROFINET albo PROFIBUS |
| Solution 2 | distributed I/O i warstwa sprzętowa | logika, sekwencje i regulatory znajdują się w systemie klienta lub integratora |
W Solution 2 nazwa Leonardo nie oznacza automatycznie, że wszystkie komendy procesu są wykonywane w lokalnym PCS Solaris. Granica odpowiedzialności biegnie przez projekt DCS i powinna być odzwierciedlona w kopiach programu sterownika, dokumentacji I/O i procedurze przywracania.
ONE
ONE jest odmiennym przypadkiem. Bieżący katalog opisuje wbudowaną łączność Wi-Fi oraz sterowanie z komputera klienta bez klasycznego HMI. Starsza broszura i dystrybutorzy wiążą go z Leonardo 3.2 lub 3.0 Light. Dla tej rodziny lokalna sieć bezprzewodowa i komputer użytkownika są częścią ścieżki operatorskiej, dlatego nie należy przenosić na ONE topologii LEM_1 tylko na podstawie wspólnej nazwy programu.
Protokoły, usługi i granice potwierdzenia
| Interfejs | Zakres, w którym został potwierdzony |
|---|---|
| aplikacja webowa | bieżąca generacja Leonardo na Linux oraz starsza aplikacja PHP; przeglądarka jest klientem lokalnym lub zdalnym |
| Modbus | LEM_1 oraz cyfrowe sensory w kartach urządzeń laboratoryjnych |
| Wi-Fi | lokalna obsługa ONE z komputera klienta |
| Ethernet | łącze Industrial PCS do systemu nadrzędnego oraz sieciowa warstwa klientów webowych |
| PROFINET | jedna z opcji wymiany Industrial PCS z DCS |
| PROFIBUS | jedna z opcji wymiany Industrial PCS z DCS |
| zewnętrzne API | opcja Leonardo |
| e-mail / SMTP | opcjonalne wysyłanie alarmów i ostrzeżeń; parametry serwera nie są publiczne |
| portal zdalny i QR | dostęp z komputera lub urządzenia mobilnego; starsza instrukcja opisuje osobną aktywację usługi |
W filtrach protokołów usługa webowa Leonardo jest oddzielona od protokołów przemysłowych przypisanych do konkretnych kontrolerów.
Synoptic i sterowanie równoległe
Synoptic jest animowanym widokiem procesu. Pokazuje naczynie, bieżące wartości i stan aktuatorów, pozwala na ręczne sterowanie oraz prezentuje do czterech jednostek na jednej stronie. Katalog wskazuje zoom, przesuwanie widoku i możliwość przywrócenia domyślnego trybu pracy jednym poleceniem.

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software”, utworzony 5 lutego i zmodyfikowany 4 marca 2025 r., strona 7. Kadr przedstawia rzeczywisty interfejs synoptyczny, a nie wizualizację marketingową urządzenia.
Limit 24 jednostek dotyczy opisywanej konfiguracji laboratoryjnej i wspólnego interfejsu. Katalog bieżący rozdziela go od widoku czterech jednostek na jednej stronie. Nie są to sprzeczne liczby: pierwsza określa skalę nadzoru, druga układ pojedynczego ekranu.
Workflow, fazy i profile
Workflow organizuje proces w fazy, między innymi przygotowanie i hodowlę oraz fazy własne. Przejście może być automatyczne, a profil pozwala definiować do 20 wartości zadanych. W konfiguracji równoległej ustawienia można stosować do wielu faz i jednostek. Katalog wymienia dwukierunkową kaskadę tlenu i dwutlenku węgla oraz alarmy progowe dla wartości procesowych.

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software” z 2025 r., strona 7. Widok pokazuje tabelę faz, wartości zadane oraz konfigurację przejść.
Instrukcja JUPITER dodaje szczegóły starszej generacji. Zapis receptury obejmował wartości zadane, nastawy PID, funkcje pomp, profile, tabelę kaskady i logikę. W późniejszych wersjach tej gałęzi pojawiła się zablokowana receptura Default z nastawami Solaris, której operator nie mógł usunąć ani zmienić.
Logic Parser
Logic Parser jest graficznym edytorem blokowym. Operator układa funkcje w formie kolorowych elementów, może wykonywać wiele bloków równolegle, korzystać ze współdzielonych zmiennych zmienianych w czasie rzeczywistym i tworzyć odmienną logikę dla poszczególnych faz. Katalog wskazuje również interakcje w postaci okien i potwierdzeń.

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software” z 2025 r., strona 8. Ekran przedstawia edytor blokowy z rozgałęzieniami i pętlami.
Producent opisuje Logic Parser także jako narzędzie do budowania soft-sensorów i automatyzowania zadań. Starsza instrukcja pozwalała zapisywać, wczytywać i usuwać przygotowane strony logiki. Z punktu widzenia kontroli zmian receptura i logika są elementami konfiguracji procesu: ich wersja oraz autor powinny być wiązane z konkretną partią, zamiast traktować edytor jak nieszkodliwy element wizualny.
Kalibracja
Leonardo obsługuje kalibrację czujników i pomp perystaltycznych online według wartości referencyjnych oraz offline według wartości teoretycznych. Katalog podaje do trzech punktów i korektę driftu, kalibrację równoległą oraz informacje diagnostyczne sond cyfrowych, jeśli sonda je udostępnia.

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software” z 2025 r., strona 7. Widok dokumentuje tabelę punktów kalibracyjnych i przepływu pompy.
Wartości kalibracyjne wpływają bezpośrednio na interpretację pomiaru i dozowanie. Uprawnienia do tej strony oraz zmiany punktów powinny być oceniane razem z rolą użytkownika i logiem zdarzeń. Sam zrzut nie dowodzi elektronicznego podpisu operacji.
Trendy, dane historyczne i formaty
Widok Trends może prezentować nieograniczoną liczbę śledzonych zmiennych w układzie nakładanym lub warstwowym, porównywać bieżące i historyczne partie, konfigurować kolory i zakresy oraz zaznaczać alarmy i ważne zdarzenia. Katalog podaje eksport PDF lub CSV oraz import danych CSV utworzonych offline.

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software” z 2025 r., strona 8. Widok pokazuje wieloseryjny wykres procesu i elementy nawigacji po czasie.
Instrukcja starszej generacji opisuje bardziej szczegółowo operacje plikowe:
| Operacja | Udokumentowany rezultat |
|---|---|
| eksport jednej fazy lub jednostki | plik CSV zapisywany z komputera systemu na pamięć USB |
| eksport wielu faz lub fermentorów | archiwum ZIP zawierające osobne pliki CSV |
| eksport wykresu | |
| Create a Report | raport bieżącego procesu zapisany na lokalnym dysku |
| Load Data | wczytanie zapisów wcześniejszych hodowli do analizy |
| eksport zdarzeń | CSV z przefiltrowanego logu |
Bieżące katalogi urządzeń podają najkrótszy krok akwizycji równy 1 s. Ta wartość nie oznacza automatycznie, że każda zmienna każdego wdrożenia jest zapisywana co sekundę; konfiguracja trendu, liczba sygnałów i profil urządzenia mogą ustalać rzeczywisty zakres danych.
Solaris Fermentation Manager
Instrukcja JUPITER nazywa osobne narzędzie Solaris Fermentation Manager, także Solaris offline data analysis. Miało działać na dowolnym PC, przyjmować dane wyeksportowane z Leonardo i oferować analizę zbliżoną do strony Trends. Dokument zawiera fragment identyfikatora aplikacji jegkgpbiahnckabokejpeekfbpmkcdlh, lecz obecnie nie ma publicznej, zweryfikowanej strony pobierania tego klienta. Narzędzia nie należy utożsamiać z bieżącym zewnętrznym API.
Alarmy, log zdarzeń i raporty batch
Katalog 2025 pozwala oznaczać alarmy na trendach, ustawiać progi w workflow i opcjonalnie wysyłać krytyczne alarmy lub ostrzeżenia pocztą elektroniczną. Instrukcja JUPITER dokumentuje oddzielną stronę ALARM oraz stronę LOG. Niektóre alarmy powracały do stanu normalnego wraz z wartością procesową, inne wymagały użycia funkcji resetowania zdarzeń na stronie logu.
Rejestr zdarzeń starszej generacji zawierał:
| Pole | Znaczenie w instrukcji |
|---|---|
| Time | data i czas komunikatu |
| Type | INFO, WARNING albo ALARM |
| Source | użytkownik lub adres IP, który wygenerował zdarzenie |
| Target | adresat lub obiekt działania |
| Description | chronologiczny opis czynności dotyczącej parametru procesu |
Log można było filtrować i eksportować do CSV. Bieżący katalog dodaje nieograniczoną liczbę śledzonych zmiennych i w pełni konfigurowalne raporty batch.
Użytkownicy, role i domyślne hasła starszej generacji
Starszy JUPITER miał wielopoziomowy dostęp. Każdy użytkownik posiadał własną nazwę i hasło, a system wiązał operacje — w tym zmiany wartości zadanych — z użytkownikiem. Administrator miał dostęp do wszystkich funkcji, tworzył konta, zmieniał hasła i zarządzał uprawnieniami. Zwykły operator nie miał bezpośredniego dostępu do regulatorów PID ani zarządzania kontami.
| Kontekst | Dane udokumentowane w instrukcji JUPITER 2020 | Zakres |
|---|---|---|
| lokalny ekran logowania | użytkownik Administrator, hasło solaris12 |
starsza generacja JUPITER/Leonardo na Windows |
| interfejs po wejściu przez portal zdalny | hasło Solaris12 |
drugi etap historycznej procedury remote service; wielka litera ma znaczenie |
| portal remote service | domyślny identyfikator instalacji oraz nazwa fermentora i hasło ustawiane przez użytkownika | hasło portalu nie jest stałą wartością fabryczną w instrukcji |

Źródło: oficjalny katalog „Leonardo Software” z 2025 r., strona 8. Na ekranie User Access widoczny jest build 3.1.7; kadr nie potwierdza zachowania historycznych haseł w tym buildzie.
Instrukcja pokazywała komunikat Wrong User Access Data po błędnej nazwie lub haśle i automatyczne wylogowanie po 60 minutach bezczynności. Domyślne poświadczenia są indeksowane jako historyczne i zakresowane do udokumentowanej generacji.
CFR 21 Part 11 i opcjonalny pakiet dostępu
Katalog 2025 oznacza pełne zarządzanie użytkownikami z konfigurowalnymi poziomami i rolami oraz zgodność CFR 21 jako opcję. Na osobnym ekranie User Access materiał używa sformułowania o pełnej zgodności. W karcie produktu podobna deklaracja znajduje się wśród funkcji programu.
Deklarację producenta należy zestawić z konfiguracją zakupionego stanowiska. Konkretne, publicznie udokumentowane mechanizmy to konta indywidualne, role, rejestrowanie użytkownika lub IP, chronologia zmian, log alarmów, eksport zdarzeń i raporty batch. Sam napis „CFR21 compliant” nie dowodzi, że opcję zamówiono, skonfigurowano i zwalidowano w danej instalacji.
Dostęp zdalny, QR i portal
Bieżące materiały mówią o dostępie z komputera, tabletu i smartfona przez kod QR lub dedykowany portal. Interfejs jest responsywny, a producent oferuje również zdalne wsparcie posprzedażowe. Sformułowanie o dostępie z dowolnego miejsca opisuje możliwość produktu, a nie obowiązek publikowania HMI bezpośrednio w Internecie.
Starsza instrukcja podaje sekwencję konfiguracji remote service:
- administrator otwierał ustawienia usługi zdalnej na stronie Access;
- system wyświetlał domyślny identyfikator;
- użytkownik ustawiał nazwę fermentora i własne hasło portalu;
- usługa była włączana osobnym przełącznikiem;
- po zalogowaniu do portalu pojawiał się interfejs Leonardo wymagający historycznie hasła
Solaris12; - alternatywą było zeskanowanie kodu QR z urządzenia mobilnego.
Zewnętrzne API i powiadomienia e-mail
External API Control jest opcją katalogową. Dokument techniczny o Logic Parser jest wydawany po formularzu kontaktowym.
Powiadomienia e-mail są opcją. System może wysyłać w czasie rzeczywistym krytyczne alarmy i ostrzeżenia.
Aktualizacje, receptury i odtwarzanie
W starszym interfejsie administrator mógł uruchomić funkcję Update software i wybrać nową wersję dostarczoną przez Solaris. Numer programu był widoczny w prawym górnym rogu strony. Nie jest to publiczny mechanizm aktualizacji z ogólnodostępnego repozytorium; pakiet pochodził od dostawcy.
Program potrafił zapisywać i odtwarzać receptury, strony Logic Parser oraz dane procesowe. Są to artefakty logiczne odrębne od projektu PLC, konfiguracji Leonardo i kopii systemowej hosta.
Licencja, instalacja i nośnik USB
Bieżące FAQ producenta mówi, że Leonardo jest dołączone do zakupu systemu i nie wymaga subskrypcji. Katalog 2018 dodawał, że oprogramowanie może zostać zainstalowane na nieograniczonej liczbie komputerów lub laptopów klienta. Bieżące katalogi IO, JUPITER, GENESIS, M-Series, S/I-Series i KRONOS opisują pełną wersję jako część dostawy.
Zakres może być jednak konfigurowany. Katalog 2025 oznacza jako opcje:
- powiadomienia e-mail;
- zarządzanie użytkownikami i funkcje CFR 21;
- zewnętrzne API.
BPES opisuje ONE inaczej: jako Light version of Leonardo 3.0 dostarczoną na pamięci USB i instalowaną na osobistych komputerach klienta, z opcjonalnym komputerem Solaris. Pamięć USB jest w tym źródle nośnikiem licencji lub dystrybucji. Nie ma dowodu, że musi pozostawać w porcie podczas pracy, dlatego nie należy nazywać jej sprzętowym donglem.
Cena referencyjna
Donau Lab opublikował 9 marca 2022 r. ofertę ONE:
| Model rozliczenia | Kwota | Warunki |
|---|---|---|
| zakup całego systemu ONE | 14 900 EUR | EXW, transport dodatkowo |
| najem całego systemu ONE | 990 EUR miesięcznie | EXW, transport dodatkowo |
| instalacja | dodatkowo płatna | bez podanej stawki |
Kwoty dotyczą kompletnego bioreaktora ONE z automatyką, a nie samodzielnej licencji Leonardo. Nie wolno ich używać jako ceny programu dla LEM_1, LEM_2 ani Industrial PCS. Bieżące konfiguracje są wyceniane ofertowo w zależności od urządzenia, opcji, kwalifikacji, szkolenia i integracji.
Urządzenia powiązane z Leonardo
GENESIS i IO
- Solaris GENESIS — rodzina — stołowy system SIP sterowany przez LEM_1;
- Solaris GENESIS 7.5 / 10.0 — mniejsze konfiguracje rodziny;
- Solaris GENESIS 15 / 20 — większe konfiguracje laboratoryjne;
- Solaris IO — miniaturowy system 200 mL lub 1 L, współpracujący z LEM_1 i cyfrowymi sensorami Modbus.
JUPITER
- Solaris JUPITER — autoklawowalne naczynia 2, 4, 6,5 i 10 L;
- Solaris JUPITER PRESSURE — ciśnieniowy wariant 2 i 4 L korzystający z tej samej klasy kontrolera.
Historyczna instrukcja z domyślnymi hasłami dotyczy JUPITER o pojemnościach 2, 4, 6,5, 8 i 10 L. Hasła z tego dokumentu nie zostaną przypisane automatycznie JUPITER PRESSURE ani każdemu współczesnemu LEM_1.
Kontrolery
- Solaris LEM_1 — laboratoryjny PCS dla IO, JUPITER i GENESIS;
- Solaris LEM_2 — szafa PCS dla skali pilotowej;
- Solaris Industrial PCS — rozwiązanie z logiką Solaris albo distributed I/O sterowanym przez DCS klienta.
M-Series
- Solaris M-Series — rodzina — stalowe bioreaktory SIP 30–200 L;
- Solaris M30 / M50 / M75 — mniejsze jednostki pilotowe;
- Solaris M100 / M150 / M200 — większe jednostki produkcyjne.
S/I-Series i ONE
- Solaris S-Series — konfigurowalne systemy przemysłowe;
- Solaris I-Series — projektowane instalacje produkcyjne;
- Solaris ONE — system wejściowy 2 L z lokalnym Wi-Fi i klientem na komputerze użytkownika.
Poza obecnym katalogiem modeli producent dokumentuje użycie Leonardo z fotobioreaktorem ELARA oraz wariantami filtracyjnymi KRONOS/TFF i FFF EUPHORIA. Te relacje są wymienione w artykule, ale nie tworzą odsyłaczy do nieistniejących kart.
Ocena bezpieczeństwa IT/OT
Najważniejszym potwierdzonym problemem historycznej generacji są stałe hasła zapisane w instrukcji. Administrator / solaris12 dawało pełny dostęp lokalny, w tym zarządzanie kontami i dostęp do wszystkich funkcji, a Solaris12 występowało w drugim etapie dostępu przez portal. Jeżeli stanowisko tej generacji nadal pracuje, należy sprawdzić zmianę obu sekretów oddzielnie — zmiana hasła portalu ustawianego przez użytkownika nie dowodzi zmiany hasła aplikacji.
Drugi obszar to granica między siecią operatorską i PLC. Interfejs może sterować wieloma jednostkami, a Industrial PCS może wymieniać dane z DCS. Inwentaryzacja powinna wiązać każdy adres, interfejs i projekt PLC z właściwym naczyniem oraz określić, które polecenia są wykonywane lokalnie, a które w systemie nadrzędnym. W Solution 2 kopia samego hosta Leonardo nie odtworzy logiki utrzymywanej przez integratora.
Trzeci obszar to funkcje opcjonalne. Portal, QR, API i e-mail tworzą połączenia poza podstawową ścieżką HMI–PLC. Ich obecność trzeba potwierdzić w zakupionej konfiguracji i w działających usługach. Marketingowa możliwość dostępu „z dowolnego miejsca” nie jest argumentem za wystawieniem panelu bezpośrednio do Internetu.
W bieżącej generacji aktualny stan zabezpieczeń należy odczytać z konkretnego hosta Linux i buildu Leonardo. Historyczne ustalenia o Windows, PHP, LabVIEW oraz hasłach nie mogą zastąpić takiej inwentaryzacji, ale są wystarczającym powodem, aby nie ufać nazwie produktu jako dowodowi bezpiecznej konfiguracji.
CVE i CPE
Zapytania API NVD wykonane dla nazw Solaris Leonardo, Solaris Biotech i Solaris Biotechnology zwróciły po 0 rekordów CVE oraz 0 nazw CPE. W oficjalnych komunikatach CISA ICS nie odnaleziono doradztwa dla tego produktu.
Materiały do pobrania
| Materiał | Zakres | Link |
|---|---|---|
| Leonardo Software Catalogue, 2025 | funkcje, warianty, ekrany, opcje CFR/e-mail/API | PDF Solaris |
| IO Catalogue | Leonardo, LEM_1, skala i sensory Modbus | PDF Solaris |
| ONE Catalogue | architektura ONE, Wi-Fi i oprogramowanie | PDF Solaris |
| JUPITER Catalogue | konfiguracje JUPITER, Leonardo i akwizycja | PDF Solaris |
| GENESIS Catalogue | Leonardo i konfiguracje SIP | PDF Solaris |
| M-Series Catalogue | LEM_2, Leonardo i skala 30–200 L | PDF Solaris |
| S/I-Series Catalogue | Leonardo w systemach przemysłowych | PDF Solaris |
| KRONOS Catalogue | wariant Leonardo do filtracji TFF | PDF Solaris |
| ONE Brochure, 2021 | historyczne oznaczenie Leonardo 3.2 | PDF Solaris |
| Solaris Product Overview, ok. 2015 | macierz urządzeń z Leonardo 2.0 | PDF Environmental Expert |
| Solaris General Catalogue, 2018 | Leonardo 3.0 i historyczny model instalacji | PDF Ninolab |
Aktualizację starszej generacji wykonywano pakietem przekazanym przez Solaris.
Materiały źródłowe
- Solaris Biotech — Leonardo Software — bieżąca architektura Linux/web, funkcje, skala, licencja i warianty zastosowań.
- Solaris Biotech — LEM_1 i LEM_2 — kontrolery, PLC Siemens, Modbus i przypisanie rodzin.
- Solaris Biotech — Industrial PCS — Solution 1/2 oraz Ethernet, PROFINET i PROFIBUS.
- Solaris Biotech — JUPITER — pełna wersja Leonardo, zdalny dostęp, CSV i sterowanie równoległe.
- Solaris Biotech — M-Series — LEM_2, HMI i pilotowa skala systemu.
- Solaris Biotech — S/I-Series — przemysłowy wariant Leonardo i relacja z PCS/DCS.
- Instrukcja JUPITER/Leonardo, publiczny podgląd — Windows, PHP, LabVIEW, logowanie, role, log, raporty, portal, sesja i aktualizacja starszej generacji.
- Donaldson — przejęcie Solaris Biotechnology — data transakcji, kwota i ciągłość organizacji.
- BPES — Solaris ONE — Leonardo 3.0 Light, pamięć USB i instalacja na komputerze klienta.
- Donau Lab — oferta ONE z 9 marca 2022 r. — historyczna cena zakupu i najmu całego systemu.
- Solaris Biotech — techniczne artykuły — opis Logic Parser i materiał wydawany po formularzu.
- NVD API — CVE dla
Solaris Leonardoi CPE — odpowiedzi zarchiwizowane wraz z wariantami nazwy producenta.
Źródła i pliki archiwalne zweryfikowano we wrześniu 2026 r.